ليبل جي لاءِ پوسٽس: مختصر ڪهاڻيون
رات، چنڊ ۽ تون....
رات جِي ٿڌڙي پھر ۾، ڳوٺ جي ٻنين مان ايندڙ مِٽيءَ جو ھُڳاءُ ۽ آسمان تي ڀڳل چُوڙيءَ جھڙو چَنڊُ تُنھنجِي ياد ڏيارين پيا. او بي-وجود محبوب ! ڪڏھن تہ ڀُلجي وُجود جِي چادر اوڍي رات جِي سانتَ ۾ ملڻ بہ اچ..
اڳتي پڙهو »
ڪيٽيگريون:
مختصر ڪهاڻيون
موٽي آءُ مِٺِي ( نثر)
************* نثري احساس *********
موٽـــــــــي آءُ مِٺـــــــــــــــــــــــــي!!
چيو هُيئي ته “سرينهن پِيلا جھليدي گُل انهن کيتن ۾ ملنداسين“
پر اڄ سرينهن جي گُلن جي خوشبُوء ۾ صرف آئون ئي آهيان..
الا!! ڪڏهن اُها سرينهن پِيلا گُل جھليندي ! ڪَڏِهِن اُهو اتر جو واء لڳندو جڏهن تُون ايندئين !؟؟ ڇا اِهي صرف تُنهنجا خيالي دِلاسا ئي هُئا؟ ڇا تُو به شاعرن وانگيان مونکي به دلاسو پئي ڏنو ؟
او سهڻِي! مان اڪيلو آهيان ، جلدي واپس ورڻ جي ڪَر! سرينهن عنقريب گُل به ڇاڻي ويندي! اُتر به بند ٿي ويندو! ڏِس مومَل!.. تو بِن هيءَ ڊسمبر به ته ڏنگي پيو ٿو.. سُورَٺَ !! ٿڌين چانڊوڪِي راتين ۾ تُنهنجي ياد تڙپائي پئي..! خبر ناهي تُون ڪهڙي پار هلي وئينءَ..
اڳتي پڙهو »
ڪيٽيگريون:
چونڊ ڪهاڻيون,
شاعري,
لکڻيون,
مختصر ڪهاڻيون
اردو سان سنڌين جي جُٺ
ا ******** مذاق مذاق ۾ *********
*******************
انگريزي سان جيڪا جُٺ هتان جا اُڙدو ڳالهائيندڙ ڪندا آهن سا ته پنهنجي جاءِ تي پر نئين نئين اردو ڳالهائڻ سکندڙ اسان جا همراه به جيڪو حشر هنن جي ٻولي سان ڪن ٿا اهو فيملي سان گڏ ويهي نه ٻڌي ٿو سگهجي نه ئي پڙهي ٿو سگهجي، کوڙ قصه ٿا ياد اچن پر انهن هڪ ٻه اوهان سان ونڊيندو ٿو هلان.
ڪٿي هئس مان..؟
اڳتي پڙهو »
ڪيٽيگريون:
اڄ اوطاق ۾,
لکڻيون,
مختصر ڪهاڻيون
نئين نسل کي ڇا پيا ڏيون؟
ڪجهه اهڙيون به ڳالهيون هونديون آهن جيڪي صرف ڏند ڪٿائون هونديون آهن يا اُهي وقتي طور حيرت ۾ وجھنديون آهن پر انهن جو اثر هميشه لاءِ رهندو آهي..
ڳوٺن ۾ ائين ٿيندو آهي ته جڏهن ٻار رات جو جاڳندا آهن ته عورتون انهن کي خوفناڪ ڪهاڻيون ٻُڌائي سُمهاري ڇڏينديون آهن، جيڪو سراسر غلط آهي..
اڳتي پڙهو »
ڪيٽيگريون:
لکڻيون,
مختصر ڪهاڻيون
عيد ۽ فيسبوڪي مڱڻهار
اڄ اوطاق ۾
*****
اڄ اوطاق ۾ ڪانڊيري خان ۽ مٺو مڱڻهار (فيسبوڪي دوست) جو جهيڙو ٿي پيو..! ڪيئن ٿيو اهو ڪانڊيري ٻُڌايو ته :
فيسبوڪي دوست : ادا عيد مبارڪ
ڪانڊيرو خان : ڇا جي عيد ؟
اڳتي پڙهو »
ڪيٽيگريون:
اڄ اوطاق ۾,
مختصر ڪهاڻيون
آئون ڪير آهيان؟
خبر اٿوَ آئون ڪير آهيان؟؟؟
آئون چريو آهيان..
ها ! اعتراف ٿو ڪريان ته چريو آهيان..
سماج جي گندگي کي صاف ته نٿو ڪري سگهان پر ان ۾ انٽريسٽ پيو وٺان..
آئون بيڪار آهيان..
غلاميءَ کي
اڳتي پڙهو »
ڪيٽيگريون:
لکڻيون,
مختصر ڪهاڻيون
ڪورٽ ميرج
”جانان!“
”جيءُ..!“
”تنهنجي ياد ستائي پئي..! خبر ناهي ته پاڻ ڪڏهن رشتن جي ٻنڌڻ ۾ ٻڌجنداسين..“
”جڏهن خدا چاهيو!! پر مونکي نٿو لڳي ته ههڙي معاشري ۾ ٻڌجي سگھون..“
”ڇو؟؟ جڏهن مان توسان پيار ڪريان ٿو ۽ تون به مونسان بي_انتها محبت ٿي ڪرين ته پوءِ پاڻ ٻنهي کي ڪير روڪي سگھندو؟؟“
”ها!!! وڇوٽيون ئي پنهنجي نصيبن ۾ لکيل آهن، منهن تي مٺڙا اڪثر اندر جا ڪارا هوندا آهن.. تون سمجھين پيو نه!“
”ها سمجھان پيو..! پوءِ ؟؟ پاڻ انهن کي ليکيون ئي ڪونه... تون صرف هڪ ڀيرو دل ٻَڌي ڳالھ چور.. پوءِ سڀ ڪجهه اکين اڳيان هوندئي..!“
”ها پر آئون عورت ذات ٿي ڪري پنهنجي رشتي جي ڳالھ ڪيئن ته ڪريان؟؟“
”ڇو ؟؟ تنهنجيون ساهيليون، ڀينرون اُهي ڪهڙي ڏينهن ڪم ايندئي؟“
”انهن کي ڇَڏ... اهي ساهيليون صرف خوشيءَ جي موقعن تي ڪم آيون اٿم.. باقي ڏُکن ۾ ته پنهنجا به ڇڏي ويم..! بس هڪ تون ئي آهين سو به ڊپ اٿم ڪٿي تون به.............“
جملو اڌ ۾ ڪٽيندي وراڻيومانس...
”ائين نه سمجھ !! تون پرکي ڏِسجانءِ اگر ڪوڙو نڪران ته جيڪا سزا وڻئي سا ڏِجانءِ..“
”ڇڏ سزا کي..!“
”پوءِ ڪورٽ ميرج ڪريون؟؟ “
”ڇا ؟؟؟ هرگز نه .. آئون ڪڏهن به ماءُ پيءُ کي ڌوڪو نٿي ڏئي سگھان..“
اڳتي پڙهو »
ڪيٽيگريون:
لکڻيون,
مختصر ڪهاڻيون
تعليم جي سمنڊ ۾ ويٺل واڳون.
هڪ ڀيري ڪُڪڙ کي ٿيو مٿي جو سُور، ويچاري جون ٻه ڏينهن ٽي ٻانگون ئي بند ٿي ويون، نه ڪي پنهنجو پاڻ کي وڻي نه ڪي ٻين کي وڻي، روز ويچارو سور جون دانهون ڪندو هو ، پوءِ هڪ ڏينهن غور ويچار ڪيائين ته سُور ڪٿان پيو ؟ ڇو پيو ؟ ڪهڙو سبب هو جنهن ڪري سور پيو.؟ چوندا آهن ته زمين کي کوٽينداسين ته جَر نڪرندو ۽ پوءِ خبر پوندي ته پاڻي ڪٿان ٿو اچي، چور جيڪڏهن چوري ڪري ٿو وڃي ته ڀاڳيا ۽ پيري ان جو پير کڻندا آهن ته
اڳتي پڙهو »
ڪيٽيگريون:
مختصر ڪهاڻيون
اگهاڙن ڦوٽوئن جو شوقين سنڌي
”ادا! او مٺا! او سهڻا او دلبر.. ڪجهه رحم ڪر آئون اهڙو ڪونه آهيان.. مون کي اگھاڙيون تصويرون ميسيجن ۾ نه موڪليو..“ڪوبه جواب نه آيو............... ڊگھي خاموشي...
تصوير ڪٽڻ جي ڪوشش ڪيم..
ٽڙون...!
مار!!!!!! هي همراه ته صفا مجبور آ...
لاڳيتيون 6 اگھاڙيون تصويرون اپلوڊ ڪيون اٿس.. افففففف
هن کي اَن فرينڊ ٿو ڪريانس نه هوندو بانس نه وڄندي بانسري..
هڪ ڪلاڪ کان پوءِ...........
ٽڙون...........
اڙي ! هي همراه ته صفا ڪونه مُڙيو...
ٻيهر ميسيج ۾ تصويرون...
اڪائونٽ سيٽنگ مٽايان ته جيڪو دوست نه هجي اهو مونکي دعا سلام نه ڪري..
اجھو سيٽنگ ٿي وئي...
ٽڙون.........
اففففففففف......... هن مان ته لوھ ٿي ويس...
پليز اڪسيپٽ مائي فرينڊ رڪيسٽ، اڌر وائيز آئي ول بڌر يو.. (مهرباني ڪري دوستي قبول ڪر نه ته تنگ ڪري ڇڏيندوسانءِ)..........
”ابا! ڏاهو ٿي، مٿي تي سنڌي ٽوپي اٿئي ڪُلهن ۾ اجرڪ اٿئي، اڇو بوسڪي جو وڳو پاتل اٿئي پوءِ به اگھاڙيون تصويرون موڪلڻ کان مُڙين نٿو ؟“
”ڇا ڪريون سائين! فيسبوڪ آهي ئي ٽائم پاس جي لاءِ.........“
اڳتي پڙهو »
ڪيٽيگريون:
مختصر ڪهاڻيون
سبسڪرائب ڪريو
منهنجو بلاگ (RSS)




رشيد سمون جنهن جو تعارف هوئن ته سنڌ سلامت آهي پر سنڌي بلاگنگ جي دنيا ۾ نوان ٽيمپليٽ متعارف ڪرائي اهي سنڌين ۾ ورهائي سنڌي ٻولي جي ڪمپيوٽنگ جي دنيا ۾ اڳڀرائي ۽ سهڻي ڏيک ڏيڻ لاءِ ڪوشان ڪرڻ به سندس ئي ڪم آهي